دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند

رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد

وهر دانه ی برفی به اشکی نریخته می ماند

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است

از حرکات ناکرده...اعتراف به عشقهای نهان

وشگفتیهای بر زبان نیامده.....در این سکوت حقیقت ما نهفته است

عشق یعنی چون محمد پا به راه

عشق یعنی همچو یوسف قعر چاه

عشق یعنی بیستون کندن به دست

عشق یعنی زاهد اما بت پرست

عشق یعنی همچو من شیدا شدن

عشق یعنی قطره و دریا شدن

عشق یعنی یک شقایق غرق خون

عشق یعنی درد ومحنت در درون

عشق یعنی یک تبلور یک سرود

عشق یعنی یک سلام و یک درو

 عشق با حسرت عاشق زيباست

 عشق با نبض دقايق زيباست

عشق با حسرت ديدار تو بودن زيباست

 روزي مردي , عقربي را ديد که درون آب دست و پا مي زند .

 او تصميم گرفت عقرب را نجات دهد , اما عقرب انگشت او را نيش زد.

مرد باز هم سعي کرد تا عقرب را از آب بيرون اورد اما عقرب بار ديگر او را نيش زد

 رهگذري  او را ديد و پرسيد: " براي چه عقربي را  که نيش مي زند , نجات مي دهي  "

 مرد پاسخ داد:"اين طبيعت عقرب است که نيش بزند ولي طبيعت من اين است که عشق بورزم .

لحظه هاست كه آدمي را هيچ و پوچ ميكند

لحظه هاست كه انسان را فرسوده و خسته از زندگاني ميكند

لحظه هاست كه عمر ما را به پايان ميرسانند

و لحظه هاست كه انسان را فريب ميدهند

بيايد از پس لحظه ها بگزريم

به اميد لحظه بعدي زندگي نكنيم

اينگونه بيانديشيم كه انگار لحظه بعدي پيش روي ما نيست

و از همين لحظه لذت ببريم نه به اميد لحظه بعدي ....

مرا در قربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من میگفت تنهایی غریب است

ببین با غربتش با ما چکار کرد

تمام هستیم بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهمید

اگر چه تا ته دنیا صدا کرد

نه از خاکم

نه از بادم

نه در بندم

نه آزادم

نه آن لیلاترین مجنون

نه شیرینم

نه فرهادم

نه از آتش

نه از سنگم

نه از رومم

نه از زنگم

فقط مثل تو غمگینم

فقط مثل تو دلتنگم

چه غمگینم

چه تنهایم

نه پنهانم

نه پیدایم

نه آرامی به شب دارم

نه امیدی به فردایم

چه امیدی

چه فردائی

چه پنهانی

چه پیدائی

اگر خوشحالم

اگر غمگینم

چه فرقی داره تنهائی

اگر آبی تر از آبم

اگر همزاد مهتابم

بدون تو چه بی رنگم

بدون تو چی بی تابم

بیا از من رهایم کن

صدایم کن

صدایم کن

دلم از دست من خونه

بیا از من جدایم کن

می خواهم از تو برای تو بنویسم

خوب خوب، خوبترین من، با سلامی دوباره به تو .

به تو که بر زبانت، کلام محبت و بر لبانت، تبسم مهر ،

و بر سر انگشتانت، گرمی صداقت جاریست .

به تو که در چشمانت عطوفت موج می زند و از مردمکانت نور زندگی می گذرد .

به تو که می توان تمام زندگی را در کلام زیبای با تو بودن خلاصه کرد .

به تو که نمای کامل صداقتی ..

و به تو که برای من تنهاترين هجراني، همیشه در اوج و نهایتی .

ما با هم هستیم مثل صنوبر و سایه .

ما با هم هستیم مثل ستاره و همین شب شریف .

ما با هم هستیم مثل آینه با انعکاس مجازی لبخند .

با تو هستم...هجرانم...

با من بمان تا اضطراب جهان را در کنار تو در ترانه ای کوچک خلاصه کنم .

با من بمان تا برایت از تو، از خود و از ما بگویم.

دوستت دارم